słówko o piórach wiecznych...: Parker

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Parker. Pokaż wszystkie posty

6 mar 2010

Parker vs. Eversharp. Początek końca

Na poczatku lat 50 i 60 cały świat ogarnęło westernowe szaleństwo: Wanted: Dead or Alive, westerny z Johnem Waynem czy chociażby serial Bonanza - to tylko kilka przykladow. W równie westernowym stylu, zaraz pod koniec lat 50, Parker przejął firmę EVERSHARP, będącą wówczas potentatem w produkcji długopisów. Wtedy tez, zaraz po wykupieniu Eversharpa, Parker wprowadził na rynek nowe pióro, tym razem opatrzone numerem "45", niczym rewolwer Colt, kalibru .45 tak popularny na Dzikim Zachodzie i pióro to również było na naboje (ale w przeciwieństwie do Coltów, w Parkerach można było używać także tłoczka). Niewiele osób jednak dziś zdaje sobie sprawę, że ten kultowy już obecnie model pióra Parker zawdzięcza nikomu innemu, jak właśnie firmie EVERSHARP - nieznaczne modyfikacje wprowadzone przez Parkera to wykręcana stalówka, mocowanie klipsa, oraz szeroka obrączka na gwincie korpusu.

Wiele lat wcześniej, na początku XX wieku firma Eversharp znana była jednak głównie z tego, że produkowała praktycznie wyłącznie pióra i oraz ołówki. Lecz kiedy w latach 40 opatentowano pierwszy długopis, zarząd EVERSHARP'a niemal z miejsca, jako pierwszy zapragnął wprowadzić na rynek ten nowy wynalazek. Wydając fortunę na prawa do produkcji długopisów opartych na systemie kapilarnym, Eversharp szturmem zdobył rynek i niedługo później długopisy Eversharp CA zyskały ogromną popularność i rekordową sprzedaż. System CA był jednak tak nowy, że Eversharp nie zdążył do końca go przetestować i w obawie przed konkurencją (firma Reynolds) nowy długopis został wprowadzony na rynek dużo wcześniej niż planowano. Reynolds okazał sie jednak szybszy i rownolegle z produktami firmy Eversharp na rynku pojawily sie dzialajace na tej samej zasadzie dlugopisy firmowane przez Reynolds Inc. Poniewaz zarzad EVERSHARPa wydał majątek na prawa patentowe, których Reynolds użył bezprawnie, niebawem firma z Chicago wytoczyła sprawe o naruszenie praw patentowych przeciwko firmie Reynolds. Sprawa ciągnęła się latami i kosztowała fortunę, co mocno nadszarpnęło pozycję firmy EVERSHARP. Co więcej, nowe długopisy, CA, jako produkty opatrzone znaczkiem "Double Check", podlegały dożywotniej gwarancji, przez co EVERSHARP stracił kolejne miliony na serwisowaniu niedopracowanych CA oraz zwrotach, a także utracił swoją ugruntowaną wcześniej pozycję na rynku. W międzyczasie firma udoskonaliła patenty długopisu i od tamtej pory długopisy praktycznie zdominowały produkcję EVERSHARPA.

Jednak po ostatecznym sukcesie długopisów, EVERSHARP nie zaprzestał całkowicie produkcji piór - firma wypuscila na rynek jeszcze kilka modeli, zanim została ona wykupiona przez Parkera. Te modele to Symphony, Envoy, Ventura oraz Challenger. To właśnie Eversharp Challenger najbardziej zainteresował Parkera - pod koniec lat 50, po ponad 10 latach produkcji, nawet Parker "51" zaczął wyglądać nieco przestarzale - trzeba więc było szybko wykombinować nowe, bardziej nowoczesne pióro. Co więcej, jako jako pierwszy i czołowy producent długopisów, EVERSHARP interesował Parkera także i pod względem rozwiązań technicznych w tej wlasnie dziedzinie. Nie namyślając się wiec zbyt długo, jeszcze pod koniec lat 50, Parker wykupił od firmy Wahl marke EVERSHARP i przez pewien czas produkował nawet pod tym szyldem ekonomiczne pióra (Parker-Eversharp Challenger, Big E, 1000 Words), cienkopisy (Tip-Wic), oraz długopisy zanim EVERSHARP w koncu zniknąl z rynku na dobre...

Pióra Eversharp i Parker "45"

Pióra Eversharp i Parker "45" - pióro Eversharp wyposażone jest w okienko do podglądu atramentu.

Zbliżenie na sekcję pióra Eversharp

Pióro Eversharp z lat 50

Mechanizm tłoczkowy piór Eversharp i Parker "45" - tłoczek Parkera "45" sygnowany jest nazwą obu firm: Parker i Eversharp

Mechanizm tłoczkowy piór Eversharp i Parker "45" - tłoczek Parkera "45" sygnowany jest nazwą obu firm: Parker i Eversharp

Ostatnia złota stalówka Eversharpa - późniejsze pióra Parker-Eversharp miały już tylko stalowe stalówki...

Złota stalówka pióra Parker "45"

Długopis marki Parker-Eversharp z lat 60

Reklama piór Parker "45"

Reklama piór Parker "45" - Parker podkreśla w niej możliwość napełnianai pióra w tradycyjny sposób, jak również poprzez użycie naboju (ogromna nowość jak na tamte czasy) Tłoczek został opracowany według patentu firmy EVERSHARP - w moim wczesnym Parkerze "45" tłoczek nosi nazwę obu firm (Parker-Eversharp)

7 maj 2009

Parker Vacumatic Shadow Wave (Brown) 1938-1939

Chociaż nie przepadam za Parkerem muszę przyznać, że linia Vacumatic robi na mnie wrażenie. Nie przepadam zresztą nie dlatego, że to zła firma i kiepskie pióra, przeciwnie, ale z powodów "babskich" - sentymentalnych, za wyrugowanie Wahl-Eversharpa. O!

Wracając jednak do Vacumatica: Linia po raz pierwszy została zaprezentowana w sierpniu 1932 roku jako Golden Arrow. Weszła do produkcji w 1933 roku zmieniając szybko nazwę na Vacuum Filler i zaraz potem ostatecznie na Vacumatic. Produkowana do ok. 1948 roku była w mojej opinii jedną z ciekawszych linii tego okresu i Parkera w ogóle. Przez ok. 15 lat przeszła kilka przeobrażeń i jest jedną z bogatszych z kolekcjonerskiego punktu widzenia - mnogość kolorów, wielkości, rozwiązań systemowych (trzy rodzaje przycisków) i wykończeń, gwarantuje zajęcie na lata:-) Przy tym są to naprawdę świetne pióra i nie sposób im czegokolwiek zarzucić zarówno od strony estetycznej, jak i praktycznej.

Shadow Wave - specyficzny i charakterystyczny (chyba - nie widziałam u innych producentów, ale mogło mi umknąć) tylko dla Vacumatica wzór wzdłużnych paseczków, oferowany był tylko w piórach wielkości Juniora i obejmował pięć wersji kolorystycznych: Brown, Black, Grey, Green i Burgundy. Produkowany tylko przez niecałe dwa lata (1938-1939) jest wg mnie jednym z ładniejszych w całej linii. Jak sądzę miał konkurować z "pasiakami" Sheaffera i muszę przyznać, że tu mi Parker zaimponował, bo choć podobieństwo jest dość wyraźne, dotyczy jednak tylko idei i trudno by było zarzucić firmie plagiat. Shadow Wave ma w sobie coś niepowtarzalnego i z całą pewnością może się podobać.

Pióro jest w wersji "double jewel" - z dwoma czarnymi stożkami na szczycie obu skuwek. Krótkie zakończenie korpusu (ślepa skuwka) kryje wczesny mechanizm "lock-down filler". Korpus pióra jest częściowo przeźroczysty, co pozwala w każdej chwili ocenić poziomi pozostałego "paliwa".

Stalówka złota, jednokolorowa typu "Arrow" - z wizerunkiem strzały. Trafiła mi się w rozmiarze F jak Fajnie. Twarda, choć nie jak przysłowiowy gwóźdź, świetnie pisząca i z tych gadających - przy pisaniu wydaje z siebie bardzo miłe dla ucha "szu-szu".

1 sty 2009

Pióra kultowe - Parker 51 c.d.

Przyglądając się bliżej modelom piór, które dziś określane są mianem "kultowych" (podziwianych, namiętnie kolekcjonowanych, poszukiwanych) dochodzę do jednego wniosku: albo były przez ówczesnych niedocenione/niezauważone (mniejsza z powodami), co w następstwie przełożyło się na relatywnie niską/bardzo niską sprzedaż (Waterman Patrician, Eversharp Doric, Eversharp Coronet, Conklin Nozac) i ich dzisiejszą rzadkość, albo sprzedały się w takiej ilości, że same liczby wystarczają jako przepustka do legendy. W tej drugiej kategorii jest Parker 51 i .... Parker 51 i jeszcze .... Parker 51.
Żeby specjalnie nie przedłużać od razu się narażę i powiem, że nie należę do grona miłośników tego modelu i przy całym szacunku dla (jednak) jego nowatorstwa, rani on moje poczucie estetyki, którą to uwagą być może zadam kłam twierdzeniu, że pióro ma tylko pisać. Otóż wg mnie nie tylko.
W opozycji stoją miłośnicy obłości, dla których być może moje ulubione, kanciate Art Deco jest "fe" i może pretendować do orderu brzydoty - i tak jest dobrze i nie ma się nad czym rozwodzić - gdzie idzie o gust, najczęściej uczucia letnie siedzą przed TV i oglądają Agrobiznes.

Parker 51 Presidential, 1956, złota (9Ct) koszulka i skuwka, sygnowana na korpusie i na klipsie, Aeromatic

To nawet ładne, prawda? Beznamiętny, jednokolorowy plastik zastąpiony złotem, cyzelowanym falistymi liniami (wave pattern). Rzadkość, do tego potwornie droga, no i te zaokrąglenia, jak w torpedzie.

j.w. - z widocznym systemem Aero (jego zewnętrzną częścią)

j.w. - stalówka OBB (rzadkość w tym rozmiarze)

Parker 51 został zaprezentowany w 51 roku istnienia firmy (stąd nazwa). To, co przede wszystkim wyróżniało to pióro na tle wcześniej produkowanych modeli, to z pewnością stalówka (jej kształt i wielkość) oraz sekcja (obsadka), skonstruowana w ten sposób, żeby tę małość stalówki ukryć. Do 1948 roku Parker 51 był zaopatrzony w system Vacumatic (Vac), który wcześniej był już przez wiele lat wykorzystywany przez firmę w modelu Parker Vacumatic. W tym kontekście pierwsze egzemplarze nie wniosły niczego nowego.

anatomia P51 Vacumatic - "Pen Repair"; Jim Marshall, Laurence Oldfield; Reeds Ltd 2008, str.68

Z mojego punktu widzenia na sekcji/obsadce kończą się istotne nowości, bo zarówno idea nasuwanej skuwki nie jest w historii pióra nowością - wczesne eyedroppery takowe posiadają, jak i idea całej metalowej skuwki - w latach 20'ych mamy metalowe pióra (tzw. all metal pens, w których brylował Wahl Eversharp), a później od 1936 roku takąż skuwkę w modelu Crest Sheaffer'a - również nie jest niczym oszałamiającym. Kształt wg mnie jest bardzo zbliżony do linii proponowanych w tym czasie przez Sheaffer'a, tylko z mniejszymi smukłościami.
Nowy materiał - plastik o wdzięcznej nazwie lucyt (Lucite), który na cztery dziesięciolecia (albo i dłużej) wyrugował z rynku wielokolorowość (jedynie angielskie firmy nie poddały się tej fali od razu i dzięki, głównie firmie Conway Stewart nie mamy w latach pięćdziesiątych ogólnoświatowej kolorystycznej monotonii), pewnie i jest wart odnotowania, tylko dla mnie akurat, nie w tym najbardziej pozytywnym sensie.

W 1948 roku pojawia się ta rewolucyjna zmiana - system aerometryczny (Aero). Wolę jednak podnosić dźwigienkę z boku korpusu niż całkowicie go rozkręcać, żeby napełnić pióro atramentem.

anatomia P51 Aero - "Pen Repair"; Jim Marshall, Laurence Oldfield; Reeds Ltd 2008, str.70

Podsumowując: kultowe - z pewnością, nowatorskie - w niektórych aspektach. Mnie nie zachwyca. Być może byłoby inaczej, gdyby nie było wyboru. Na szczęście dla mnie jest.

27 gru 2008

Pióra kultowe - Parker 51

Parkera "51" można lubić bądź nie, może się podobać bądź budzić duże estetyczne wątpliwości, jest to jednak pióro, które zrewolucjonizowało rynek i wyznaczyło nowe trendy na prawie 40 lat. Przez cały (oficjalny) okres produkcji - 1940-1978 - sprzedano około 20 milionów egzemplarzy i choćby z tego wzlgędu jest absolutnym rekordzistą.

Najpopularniejsze i jednocześnie najbardziej "podrabiane" - kto z nas nie pamięta Hero lub innego Ksian-Ksionga? W zasadzie pod każdą szerokością geograficzną można znaleźć jakieś 51-podobne modele piór.

"Pióro z innej planety", jak je Parker reklamował w katalogu dealerskim z 1940 r., ten "Samolot bez skrzydeł" zapewnił Parkerowi sukces, którego chyba sam się nie spodziewał. Żaden inny model nie był produkowany przez tak długi czas i chociaż przez te bez mała 40 lat doczekał się wielu zmian, żadna z nich nie naruszyła jego pierwotnego charakteru.